Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Παράσταση- υπενθύμιση, ποιος πραγματικά ήταν ο Χριστός

Η αγάπη, η ισότητα, το δικαίωμα στην ευκαιρία, η σωτηρία της ψυχής..λόγια ουσίας και έννοιες που ξεχνάμε πολλές φορές μέσα στη τυπικότητα εξάσκησης της λατρείας, κι όμως είναι νοήματα βαθύτερα που έφερε ο Χριστός στη ζωή μας, όντας ο πρώτος που μίλησε για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Μια πνευματικότητα και μια ηθική που εστιάζει στην αγάπη για το πλησίον χωρίς να ενοχοποιεί την σάρκα ή τον ίδιο τον άνθρωπο με αμαρτίες που του φορτώνουν ανθρώπινα κατασκευασμένα ιδεολογικά σχήματα. Εκείνος ως δάσκαλος οραματίστηκε  την κοινωνική δικαιοσύνη και στο πλαίσιο αυτής την ελευθερία επιλογής. Χωρίς να είμαι άνθρωπος με τις παρωπίδες του θρησκόληπτου,  ομολογώ ότι ένιωσα πιο κοντά
στην ουσία της πίστης μου παρακολουθώντας την παράσταση "Joshua Immanuel" στον Πολυχώρο Πολιτισμού Διέλευσις,  η οποία δραματοποιείς την ζωή και τη διδασκαλία του Χριστού, την οικουμενική αδελφοσύνη, μια ιδέα, -για να δρέψουμε και τις δάφνες μας ως Έλληνες- η οποία προέρχεται από την παράδοση των στωικών.


της Μαρίας Αλιμπέρτη

Το κοινωνικό πλαίσιο της ζωή του Χριστού δεν με είχε προβληματίσει μέχρι τώρα καθώς την ιστορία της ζωής του την μαθαίνουμε βαρετά και αναγκαστικά στο πλαίσιο του σχολικού προγράμματος. Η παράσταση αυτή με έκανε να αναλογιστώ πόσο επαναστατικό ήταν το μήνυμα του για μια εποχή πνευματικής και υλικής εξαθλίωσης καθώς και καταπίεσης των ανθρώπων. Συνειδητοποίησα ότι και ιστορικά ο Ιησούς θεωρήθηκε απειλή τόσο για το εβραϊκό συμβούλιο Αρχιερέων, όσο και για τους κατακτητές Ρωμαίους που δεν επιθυμούσαν ένας υπόδουλος λαός να εξεγερθεί. Νομάς και στοχαστής υπήρξε, όπως περιγράφουν  οι πηγές που αξιοποίησε η  σκηνοθέτης και δραματουργός, Χρυσάνθη Κορνηλίου για το κείμενο της παράστασης, δηλαδή το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, από τους παπύρους της Ναγκ Χαμμαντί, το βιβλίο του Στυλιανού Αττεσλή «Τζόσουα Ιμμάνουελ» και έμπνευση άντλησε κυρίως από το έργο του Χαλίλ Γκιμπράν «Ιησούς οΥιός του Ανθρώπου».
Μέσα από τις πολλαπλές αφηγήσεις διαφορετικών προσώπων-ρόλων που ερμήνευσαν μοναδικά οι ηθοποιοί της παράστασης, αναδεικνύεται η προσωπικότητα του, πιο πολύ η ανθρώπινη διάστασή του. Κράτησα άλλωστε από την παράσταση τα λόγια του "Να μην φοβάστε τη σάρκα, ούτε να την αγαπάτε. Αν την φοβάστε, θα αποκτήσει εξουσία επάνω σας. Αν την λατρέψετε θα σας καταπιεί και θα σας παραλύσει."


Μπορεί στο όνομά του να έγιναν μεγάλα εγκλήματα , ο Μοντεσκιέ χαρακτηριστικά είχε γράψει  "Κανένα βασίλειο δεν έχει χύσει ποτέ περισσότερο αίμα από το βασίλειο του Χριστού" , αλλά θα πρέπει να αναλογιστούμε ποια ήταν στην πραγματικότητα η διδασκαλία του και πως αυτή προσαρμόστηκε στα ανθρώπινα συμφέροντα και στις φιλοδοξίες της εξουσίας. 
Η παράσταση αυτή είναι μια ευκαιρία επανεκκίνησης της σκέψης, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο οδεύοντας προς την Εβδομάδα των Παθών, ίσως εάν γνωρίσουμε το νόημα του λόγου του μπορέσουμε να αναστηθούμε και ως κοινωνία.


 Συντελεστές της παράστασης
Κίνηση: Therese Vandamme
Μουσική επιμέλεια: Σωτήρης Οικονόμου
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Σηφάκης 
Χειρισμός κονσόλας φωτισμού & ήχου: Βιολέτα Κυριάκου
Φωτογραφίες: Κατερίνα Αγέλωπα, Κατερίνα Μαγουνάκη
Διεύθυνση παραγωγής: Σωτήρης Οικονόμου
Curator: Γιώργος Γραμματικός
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Βίκυ Ευαγγέλου
Τόνια Ζησίμου 
Μάρκος Ζωίδης 
Σταμάτης Σταματέλλης 
Χρυσάνθη Κορνηλίου 

Κάθε Κυριακή και Δευτέρα στις 20.00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου