Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Αλ.Σταμάτη

 
Οι εκδόσεις Καστανιώτη και το Ίδρυμα Άγγελου & Λητώς Κατακουζηνού παρουσιάζουν το νέο μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη, με τίτλο «ΜΟΤΕΛ ΜΟΡΕΝΑ»  την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου. Η εκδήλωση θα αρχίσει στις 8 μ.μ. στην Οικία Κατακουζηνού.
Με τον συγγραφέα θα συνομιλήσουν οι:
-         Εριφύλη Μαρωνίτη, συντονίστρια Δικτύου Πολιτισμού Δήμου Αθηναίων, Δημοσιογράφος
-         Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης, συγγραφέας
Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Εύα Σιμάτου.

Λ.Βασιλίσσης Αμαλίας 4, 5ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος 
Είσοδος ελεύθερη.
 
 
 
 
 
 
 




 
 


 


 
 

 



 


Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Αόρατη Κλωστή...ρετρό αλλά και διαχρονικό

Τι είναι αυτό που ενώνει έναν άνδρα και μια γυναίκα; Είναι το πάθος, η αγάπη, ο έρωτας; Πρόκειται για μια "Αόρατη Kλωστή" που τραυματίζει βάναυσα τον εγωισμό και μας ξυπνά από τον λήθαργο...
Σκέψεις προβληματίζουν και ενίοτε αφυπνίζουν απολαμβάνοντας απλά μια καλογυρισμένη ταινία στο κινηματογραφικό πανίΟ έρωτας σαρώνει τα πάντα στο διάβα του, αφήνει παντού την μυρωδιά του και κάπως έτσι συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι θεός ούτε ημίθεος, δεν μπορείς να του κρύψεις τίποτα, όλα στα αρπάζει, όταν τον βιώνεις στην απόλυτη μορφή του!

της Μαρίας Αλιμπέρτη


Μια  τέτοια περίπτωση αποτελεί η ταινία "Αόρατη Κλωστή" με τον γοητευτικό παρά τα σημάδια του χρόνου Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Ο Πωλ Τόμας Άντερσόν παρουσιάζει με μαεστρία την ιστορία ενός  μεσήλικα επιτυχημένου μόδιστρου- Ρέινολντς Γούντοκ τον αποδίδει ο μοναδικά ο Λιουις . Ο ήρωας, που ζει στο Λονδίνο την δεκαετία του 50', είναι βολεμένος στην μοναξιά του αλλά στην πραγματικότητα ευνουχισμένος από την εκλιπούσα μαμά του, την παράδοση της οποίας ακολουθεί πιστά η επίσης μοναχική αδερφή του, Σιρίλ. Αποσπασματικά
διάφορες περιπέτειες ταράζουν την ησυχία του, η οποία του επιτρέπει να διοχετεύει την δημιουργικότητα του σε μεγάλες επαγγελματικές επιτυχίες, αλλά και αυτές φροντίζει να τις ξεφορτώνεται μέσω της αδερφή του. Αναπάντεχα μπαίνει στη ζωή του ο έρωτας με τη μορφή μιας ανεπιτήδευτης επαρχιωτοπούλας, της Άλμα, η οποία αρνείται να υποκύψει στα όρια και τους κανόνες της αυτοπροσδιοριζόμενης ιδιοφυΐας του. Και κάπως έτσι αρχίζει η μάχη του έρωτα...

Μια ταινία με vintage στοιχεία, αλλά τόσο επίκαιρο ψυχογράφημα του σύγχρονου μοναχικού ανθρώπου, ο οποίος νιώθει την ζωή να
περνά από δίπλα του, να απλώνει απρόθυμα το χέρι του, αλλά στη συνέχεια πετρώνει. Ο χρόνος όμως δεν χαρίζεται, όπως και ο έρωτας, ακόμη απλά και η ανθρώπινη επαφή απαιτούν κόπο, υποχωρήσεις, κατανόηση
Η ταινία που δεν πραγματεύεται κάποια φιλοσοφία, αλλά  αναλώνεται σε ένα lovestory μεταξύ ενός ζευγαριού με εμφανή την διαφορά ηλικίας, δηλαδή μια κλασική κινηματογραφική συνταγή που όμως υπενθυμίζει κάτι βασικό, αναγκαίο και διαχρονικό: ότι  έρωτας καταλύει τον απόλυτο έλεγχο, κάθε αντίσταση και ιδιορρυθμία του χαρακτήρα. Κάποιες φορές παίρνει και σαδομαζοχιστικές διαστάσεις - βασανισμός αλλήλων- όταν προβάλεις σθεναρή εγωιστική αντίσταση
Και κάπως έτσι ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος κλείνει το μάτι σε εμάς - τους θεατές- αλλά και σε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Τα τραγούδια κύκλους κάνουν με τις φωνές των Φαραντούρη και Πασπαλά


Μια ξεχωριστή συνάντηση επί σκηνές από δυο  διακεκριμένες ερμηνεύτριες με αισθαντικές φωνές... η Μαρία Φαραντούρη και τηη Έλλης Πασπαλά θα μας χαρίσουν δυο μοναδικές βραιές στις 2 και στις 3 Φεβρουαρίου στην  αίθουσα του  Φιλολογικού Σλλόγου “Παρνασσός.

Με όχημα την  ελληνική και τη διεθνή μουσική θα μας παρασύρουν σ' ένα μουσικό  με τραγούδια από τα Νέγρικα του Λοΐζου και του Νεγρεπόντη μέχρι τη μελοποιημένη ποίηση του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, του Θάνου Μικρούτσικου  και από τις μπαλάντες του Σαββόπουλου και τα ερωτικά της Καραΐνδρου και του Κυπουργού, έως και τις μελωδικές στιγμές της Ρεμπούτσικα και του Καλαντζόπουλου.

Δεν λείπουν όμως και μεγάλα και σπουδαία τραγούδια του διεθνούς μουσικού ρεπερτορίου με τζαζ αναφορές που τόσο αγαπούν και οι δυο ερμηνεύτριες.
Ιδιαίτερη αναφορά και στους δυο μουσικούς, Τάκη Φαραζή στο πιάνο και David Lynch στα πνευστά που θα απογειώσουν το μουσικό ταξίδι στον χρόνο και στους ήχους.


Πλ. Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8 (στάση Μετρό Πανεπιστήμιο) 
ώρα έναρξης 9 μ.μ.
 Εισιτήρια : από 12

Διαγωνισμός selfie από το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

 Μπορεί να μην είσαι η Mona Lisa,  η  Marilyn Monroe του Andy Wharhol ή οι Arnolfini στους περιβόητους αρραβώνες , έργο του Γιαν Βαν Άικ, όμως έχετε και εσείς την ευκαιρία να θαυμάσετε το πορτραίτο σας στο τοίχο ενός μουσείου.
Συγκεκριμένα, μια selfie σας μπορεί να βρει θέση στον τοίχο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης! Το μουσείο κάνει ανοιχτή  πρόσκληση στο κοινό στο πλαίσιο της επόμενής του έκθεσης με τίτλο selfimages, με130 περίπου έργα 33 Ελλήνων δημιουργών έρχονται σε διάλογο με την εποχή του μαζικού φαινομένου της selfie. Συγκριμένα το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης διενεργεί διαγωνισμό selfie μέσω της επίσημης σελίδας του στο Facebook ( https://www.facebook.com/PhotographyMuseumThessaloniki/).
Εάν λοιπόν επιθυμείτε να ααποτλέσετε «part of the art», όπως αναφέρει και το post του μουσείου, μπορείτε να λάβετε μέρος αναζητώντας την ειδική εφαρμογή του διαγωνισμού, να ανεβάσετε selfie, καλώντας στη συνέχεια τους διαδικτυακούς σας φίλους να ψηφίσουν. 
Νικητές θα αναδειχθούν οι  δημιουργοί των100 φωτογραφιών με τα περισσότερα like! Οι νικητήριες φωτογραφίες θα παρουσιαστούν σε ειδικό σημείο στην είσοδο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.
Σημειώνεται ότι μπορείτε  να συμμετέχετε έως τις 14 Φεβρουαρίου και οι νικητές θα αναδειχθούνουν  έως τα τέλη του Φεβρουαρίου.


Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης,
Αποθήκη Α’, Λιμάνι Θεσσαλονίκης, 
Ναυάρχου Βότση 3

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Face forward...στην Ελλάδα, τη νέα τους πατρίδα

Πρόσωπα, άνδρες γυναίκες, παιδιά, οικογένειες και ιστορίες συγκινούν τους επισκέπτες του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), γιατί δεν πρόκειται για απλά εκθέματα μιας έκθεσης, με έναν γενικό προβληματισμό. 





Πρόκειται για ανθρώπους που ζουν δίπλα μας, μοιράζονται την ζωή τους μαζί μας. Γι' αυτό το μοίρασμα μου μίλησε ο Ghassan από την Συρία, ζητώντας του να ποζάρει για μια αναμνηστική φωτογραφία μπροστά στο πορτραίτο του : "είμαι περίπου 9 μήνες εδώ. Ναι προσαρμόστηκα, δεν νιώθω ξένος όταν κάθομαι στο ίδιο τραπέζι και μοιράζομαι ότι έχω και ότι έχει ο άλλος." Αντιλαμβανόμενος και εκείνος τις δύσκολες οικονομικά ώρες που περνάμε στην Ελλάδα. 


Ο Αλί από τη Συρία δείχνει σοβαρός δεν χαμογελά, ποζάρει δίπλα στη συμπατριώτισσα του Reem. Συγκινημένη η Bibicke από το Κονγκο μου χαμογελά ευγενικά ακούγοντας τα καλά λόγια για την όμορφη φωτογραφία της. Πρόθυμος ο νεαρός Hassan στέκεται μπροστά από την φωτογραφία του.

 Ατενίζω το πορτραίτο της Zainab από το Αφγανιστάν και έρχεται στο μυαλό μου το πορτραίτο του κοριτσιού με τα μαργαριταρένια σκουλαρίκια που φιλοτέχνησε ο Βερμέερ. Συγκινούμαι καθώς ακούω  από τα ακουστικά τον Yaser από την Συρία, πως από την αγάπη στο γιό του άντλησε δύναμη κι κατάφερε να βγουν αυτός και η οικογένεια του ζωντανοί από την λέμβο.
Είκοσι άνθρωποι από οχτώ διαφορετικές χώρες, που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους λόγω του πολέμου ή διώξεων, κλήθηκαν να παρατηρήσουν έργα Τέχνης από την συλλογή του μουσείου και με αφορμή τη Τέχνη να ξετυλίξουν το νήμα της δικής του ζωής!


της Μαρίας Αλιμπέρτη

Ένα "ψηφιδωτό" ανθρώπων με διαφορετική καταγωγή, πολιτιστικές καταβολές και παρά τις γλωσσικές δυσκολίες περιδιάβανε μαζί την Παρασκευή το βράδυ την έκθεση "Face Forward …into my home", η οποία πραγματοποιείται  εδώ και καιρό στο πλαίσιο ενός πρότζεκτ με την συμμετοχή σε αφηγηματικά εργαστήρια προσφύγων και αιτούντων ασύλων που ζουν στην Αθήνα, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του OHE και το πρόγραμμα Estia.

Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για την παρουσίαση του λευκώματος της έκθεση, συνομίλησε με τους συμμετέχοντες που θέλησαν να αφηγηθούν όχι τόσο τις κακουχίες και τις περιπέτειες όσο τις ελπίδες και τα όνειρά του για ένα καλύτερο μέλλον. Πραγματικά ένα μήνυμα αισιοδοξίας "αναβλύζει" από τις ηχογραφημένες αφηγήσεις που έχει την ευκαιρία το κοινό να ακούσει μέσω ειδικών  φορητών συσκευών με ακουστικά που υπάρχουν δίπλα από τα εντυπωσιακά φωτογραφικά πορτραίτα που τράβηξε ο Γιάννης Βασταρδής, ενώ συνολικά την έκθεση επιμελήθηκε η Μαρίνα Τσέκου.  Το συντονισμό του προγράμματος για λογαριασμό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είχε η Έλλη Παξινού.



Η Τέχνη γίνεται δίαυλος με στόχο την αφύπνιση  και ότανδεν πετυχαίνει να κάνει καλό και σωστό τον κόσμο, τότε τουλάχιστον προσπαθεί να τον κάνει καλύτερο και πιο ευαισθητοποιημένο, επεσήμανε κατά τον χαιρετισμό της η διευθύντρια του μουσεία, Κατερίνα Κοσκινά. 




Συγχαίροντας τους συντελεστές που εργάστηκαν για το απόλυτα επιτυχημένο πρότζεκτ, όπως το χαρακτήρισε, ο Φιλίπ Λεκλέρ, επικεφαλής του γραφείου της Υ. Α. στην Ελλάδα, έκανε λόγο για τις δυσκολίες στα νησιά αλλά και την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού προς τους πρόσφυγες. Μάλιστα, ο ίδιος  ζήτησε από τον κ.Παπαδημούλη να μιλήσει για την έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ιδιαίτερη μνεία στην πικρή αλήθεια που αντικατοπτρίζει η έκθεση, έκανε ο Δημήτρης Παπαδημούλης, υπογραμμίζοντας την πρωτόγνωρη ανθρωπιστική και οικονομικο-κοινωνική κρίση  στην Ελλάδα, με την συμπίεση του βιοτικού επιπέδου, επεσημαίνοντας ότι ευτυχώς η κοινωνία μας δεν μολύνθηκε από το μικρόβιο του ρατσισμού. Εστιάζοντας στο προσφυγικό ζήτημα,  ο αντιπρόεδρος του Ευροκοινοβουλίου τόνισε χραρακτηριστικά ότι υπάρχουν χώρες στην Ε.Ε. που δεν δέχθηκαν ούτε ένα πρόσφυγα και δεν έχουν στείλει ούτε μια κουβέρτα και ούτε ένα sleeping bang! Μάλιστα δήλωσε οτι μετα χαράς θα μεταφέρει το μηνυμα της έκθεσης στην καρδιά της Ε.Ε..


Στο ρόλο της Τέχνη ως δημόσιο δίαυλο στάθηκε  ηαναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Λογοτεχνίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου ΑθηνώνΚίρκη Κεφαλέα, σημειώνοντας ότι στο εν λόγω εγχείρημα δεν επιχειρήθηκε η ωραιοποίηση  της πραγματικότητας, ούτε η εμπορευματοποίηση της. Σε ότι αφορά το λεύκωμα στάθηκε στην αισθητική και κριτική ματιά των δίγλωσσων κειμένων  που με ευαισθησία αφήνουν τον αναγνώστη να διεισδύσει στην ψυχή αυτών των ανθρώπων.  Εξίσου ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί το μορφωτικό επίπεδο αλλά και οι θετικές λέξεις- αισιόδξο νόημα- των προσφύγων που συμμετείχαν στο πρότζεκτ σύμφωνα με τον  γλωσσολόγο Γιώργο Εξαδάκτυλο, ο οποίος και επιμελήθηκε τα κείμενα του λευκώματος.




Ελπιδοφόρο είναι ότι, η έκθεση  λόγω αυξημένης προσέλευσης παρατείνεται ως τις 18 Φεβρουαρίου,  υπό συζήτηση βρίσκεται η συνέχεια του πρότζεκτ και η περιοδεία της έκθεσης στο εξωτερικό.
Σημειώνεται ότι ο κατάλογος της έκθεσης διανέμεται δωρεάν. 

Ώρες λειτουργίας της έκθεσης
Τρίτη – Κυριακή: 11.00 – 19.00
Δευτέρα κλειστά
Είσοδος ελεύθερη
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ)
Λεωφ. Καλλιρρόης & Αμβρ. Φραντζή (πρώην εργοστάσιο Φιξ)
Aθήνα, 117 43